Lopen in tijden van Corona: hoe doet Nicole dat?

Zondagochtend 5 april 2020

Het is inmiddels alweer 3 weken geleden dat ik een mailtje ontving van de trainers dat de gezamenlijke trainingen opgeschort werden. En al klinkt 3 weken nog niet zo lang, ik merk dat ik de gezelligheid en de uitdaging elkaar bij te houden bij de intervaltrainingen al erg mis. De motivatie om nog net even dat sprintje te trekken of iets sneller te rennen, vind ik vaak alleen tijdens de training in groepsverband. Blij verrast was ik ook een paar dagen geleden met het initiatief om toch met elkaar in contact te blijven door het delen van je hardloopervaringen.

Zelf was ik al weken aan het trainen voor de halve marathon van de Drunense Duinenloop op 15 maart. Ik had goed getraind en voelde me fit maar uiteindelijk werd toch een paar dagen voor de start de (logische) keuze gemaakt het evenement niet door te laten gaan. Ik vond het zonde om na al dat trainen deze afstand aan mij voorbij te laten te gaan. Ik besloot dus al snel dan maar zelf de halve marathon te gaan lopen in Tilburg. Via runnermaps.nl een route uitgestippeld (zie afbeelding) en toch van start.

De eerste 10 kilometer ging ik moeizaam van start en het was erg druk onderweg. Het leek alsof iedereen nog heel even van de buitenlucht wilden genieten voordat er nieuwe maatregelen genomen gingen worden. Halverwege had ik zo veel buikpijn dat ik besloot te stoppen. Misschien toch geluk gehad dat de wedstrijd was afgelast?

De zondag daarop ging ik voor poging 2. De eerste 10 kilometer voelde ik me erg goed. Ik liep heerlijk in het zonnetje met de wind in de rug. Ik kwam ook andere hardlopers en wandelaars tegen waarbij er door iedereen rekening werd gehouden met de 1,5 meter afstand. Ik denk dat iedereen zich wel realiseert dat we de vrijheid hebben om te blijven lopen maar dat we dan wel de richtlijnen moeten blijven volgen. Na 10 kilometer werd het zwaarder, ik liep nu tegen de wind in en af en toe verdween de zon ook achter de wolken en kreeg ik het soms zelfs koud. Gelukkig liep ik de laatste 5 kilometer weer beschut tussen de huizen en begon ik weer op te warmen. Ook mentaal was ik weer gemotiveerd omdat de finish steeds dichterbij kwam. De laatste kilometers voelde ik mijn benen verzuren maar ik liep verder heerlijk en toen ik na 21km op het eindpunt kwam, keek ik op mijn horloge: 1 uur en 56 minuten ?! 1,5 minuut sneller dan mijn tijd op de halve marathon in Eindhoven! Voldaan liep ik terug naar huis.

Na een aantal dagen rust ben ik mijn hardloop ritme op gaan pakken. Ik loop twee keer in de week, vaak vanuit mijn huis bij de AH XL via de Reeshofdijk, via de Hornbach, over het kanaal, langs de ijscoman op het veldje (hij staat er al een aantal weken ?) weer terug naar huis. Intervaltrainingen vind ik maar saai zonder de club, dus ik loop vooral duurloopjes. Als variatie heb ik een keer sportoefeningen voor de TV uitgevoerd maar wat mis ik het buiten sporten dan!

Toevallig keek ik deze week op het trainingsschema van Run4Fun voor inspiratie en zag dat we eigenlijk vanaf deze week weer op woensdagavond in de Warande zouden gaan trainen. Dus afgelopen vrijdag ben ik samen met mijn vriend richting de Warande gerend. Om het patroon van de duurlopen te doorbreken, besloten we de oefeningen van het trimparcours uit te voeren en combineerden we deze met nog een aantal krachtoefeningen. Heerlijk om weer in de Warande te zijn en te genieten van het bos, de vogeltjes en alle geluiden. Met vermoeide spieren, renden we weer richting huis en terwijl ik dit typ, voel ik nog steeds spierpijn!

Ik ben blij dat we ondanks deze corona crisis toch kunnen blijven lopen. Het valt me op dat er meer mensen dan normaal aan het hardlopen zijn. Wat is het toch een fijne sport! ?

Ik hoop dat het met jullie goed gaat en ik ben erg benieuwd naar jullie hardloopervaringen.

Liefs,

Nicole